KISSONERGA - STANOWISKO ARCHEOLOGICZNE, PLANTACJE BANANÓW I LAZUROWE MORZE

Czerwiec powitał nas przepiękną pogodą. Długie, słoneczne dni to idealny czas na wycieczki po wyspie. My postanowiliśmy wybrać się do Pafos i przy okazji odwiedziliśmy Kissonergę, gdzie znajduje się stanowisko archeologiczne. Wokół rozciągają się plantacje bananów. W dole widać szafirowe morze...

IDALION - TAM, GDZIE ARES UŚMIERCIŁ ADONISA

Jak już wiele razy wspominałam, Afrodyta - bogini, która wedle mitologii greckiej wyłoniła się z morskiej piany w okolicach Pafos - jest patronką Cypru, a słoneczna wyspa często jest nazywana "wyspą Afrodyty". Pozostałości dawnego kultu starożytnej bogini możemy odnaleźć nawet dziś - w różnych świątecznych obyczajach wywodzących się z czasów pogaństwa, w rozmaitych miejscach i ich nazwach (np. Szlak Afrodyty, Łaźnie Afrodyty👉 wpis jest TUTAJ!), w ruinach dawnych świątyń Afrodyty oraz w krążących tu cypryjskich wersjach greckich mitów, a także w tradycji nadawania cypryjskim dziewczynkom imienia: Afrodyta.

Jednym z miejsc ściśle związanych z dawnym kultem Afrodyty są ruiny starożytnego miasta Idalion, gdzie ponoć ukochany bogini, piękny Adonis, zginął rozszarpany przez dzika, w którego wcielił się bóg wojny, Ares, zazdrosny o najpiękniejszą z pięknych.  

CHIROKITIA - OKRĄGŁE DOMKI I PIĘKNE WIDOKI

Lato w pełni, ale mimo upałów jeżdżę na wycieczki po Cyprze i sprawdzam dla Was połączenia autobusowe, o które często mnie pytacie. Z Limassol do Chirokitii dostałam się autobusem👉 Intercity Buses - LINK! 

W miejscowości Chirokitia jest stanowisko archeologiczne i można tam zwiedzać pozostałości neolitycznej osady (o której pisałam też na blogu👉 TUTAJ!). 👇👇👇

CYPRYJSKI DZIEŃ NIEPODLEGŁOŚCI

1 października obchodzony jest tu Dzień Niepodległości, upamiętniający wyzwolenie się narodu cypryjskiego spod brytyjskiego panowania.

Flagę wolnego Cypru zaprojektował cypryjski Turek.

Dziś w Nikozji (stolicy Cypru) odbędzie się uroczysta wojskowa defilada, a w innych miastach ludzie korzystają z pięknej pogody, spędzając czas w gronie rodziny i przyjaciół... 

Więcej informacji o cypryjskich świętach, historii, tradycjach, zabytkach i miejscach wartych odwiedzenia oraz mnóstwo ciekawostek znajdziecie w mojej najnowszej książce Cypr. Halloumi, pustynny pył i tańce do rana - do nabycia m.in. TUTAJ!

PRZY ULICY RYSZARDA I BERENGARII...

Przy ulicy Ryszarda i Berengarii stoi średniowieczny zamek... A może raczej powinnam napisać, że obok średniowiecznego zamku przebiega ulica Ryszarda i Berengarii?... 

Limassol, ulica Ryszarda i Berengarii. Stoję przed średniowiecznym zamkiem, w którym w 1191 roku król Anglii Ryszard Lwie Serce poślubił Berengarię z Nawarry.

 

Magia tego miejsca przyciąga mnie wciąż z taką samą siłą...

ZNÓW ZWIEDZAMY TWIERDZĘ W KOLOSSI

Dziś pierwszy sierpnia. Grecy zwyczajowo życzą sobie dobrego miesiąca. A ja na dobry początek zabieram Was na wycieczkę! Tym razem znów udamy się do średniowiecznej twierdzy w Kolossi. 

Kolossi, na blankach średniowiecznej twierdzy...

Są na Cyprze takie miejsca, w które chętnie i często powracam. I nigdy nie mam dość pisania o nich na blogu (TU jest poprzedni wpis z 2016r.). Poza tym mój syn, który przybył na wyspę jako półroczne niemowlę, teraz jest już nastolatkiem, gimnazjalistą i to oczywiste, że warto po latach po raz drugi zwiedzić z nim różne ciekawe obiekty. 

Na miejsce dotarliśmy w lipcową sobotę, późnym popołudniem.

Oprócz nas po obiekcie kręciło się tylko kilkoro zwiedzających. Krótko przypomniałam synowi, mężowi (i sobie😀) historię tej twierdzy.

Z CZARNYM KOTEM PO RUINACH STAROŻYTNEGO AMATHUS!

Właśnie kończy się lipiec. Ostatni dzień tego pięknego miesiąca spędziliśmy na wycieczce, zwiedzając ruiny starożytnego miasta-państwa, Amathus. Podczas spaceru towarzyszył nam "przewodnik" - tajemniczy czarny kot.

Byliśmy tu już kilka razy, a ja pisałam o tym niezwykłym miejscu na blogu i w swoich książkach.

Miasto – podobnie jak i cała wyspa – wiele razy było podbijane przez różnych najeźdźców: Fenicjan, Asyryjczyków, Persów, Egipcjan, Rzymian i innych... 

Z WIZYTĄ W LEFKARZE

O Lefkarze wspominałam na blogu kilka razy, bo miejsce to słynie z wyrobu tradycyjnych cypryjskich obrusów, serwetek i koronek, które mogą być piękną pamiątką z urlopu na Cyprze. 

W 2009 roku tradycyjne wyroby z Lefkary zostały wpisane na Listę UNESCO. 

Myślę, że tę uroczą, spowitą spokojem i ciszą miejscowość warto odwiedzić nie tylko ze względu na tradycyjne wyroby...

A oto kilka zdjęć z wycieczki do Lefkary: 

Urocze i tajemnicze zakamarki Lefkary w obiektywie mojego syna, Christosa... :)

ŚWIĄTECZNY 1 KWIETNIA

Dziś na Cyprze mamy święto narodowe. Więcej o tym dniu i o wydarzeniach, które zapoczątkowały cypryjską drogę do wolności, przeczytacie TUTAJ! 

Od rana pogoda była przepiękna, ale około południa wiatr przywiał ciemne chmury i właśnie zaczęło padać... 

ODWIEDZIŁAM GROBOWIEC MAKARIOSA III (KYKKOS - CZĘŚĆ 1)

Dziś na naszej wyspie po raz pierwszy nie odnotowano przypadków zachorowań na Covid-19*, a ja - po raz pierwszy od 8 marca** - wybrałam się na wycieczkę. Tym razem celem mojej podróży były cypryjskie góry, w których m.in. odwiedziłam miejsce wiecznego spoczynku arcybiskupa Makariosa III - pierwszego prezydenta Cypru.

Przed grobowcem Makariosa III (w ręku trzymam moją trzecią książkę, w której poświęciłam temu bohaterowi osobny rozdział)...

...i pod  jego olbrzymim posągiem, który dawniej stał pod pałacem arcybiskupim w Nikozji (o przenosinach pomnika także pisałam w książce Moje słoneczne cypryjskie zapiski).

PAFOS EUROPEJSKĄ STOLICĄ KULTURY (2017)

Pafos* to malownicze turystyczne miasto. Według greckiej mitologii w jego okolicach miała się wynurzyć z morskiej piany piękna bogini Afrodyta. Jest to jedno z największych miast Cypru (czwarte co do wielkości), mogące poszczycić się pięknym portem. Warto zwiedzić tutejszy zamek, pamiętający czasy Bizancjum, a także obejrzeć starożytne grobowce królewskie i cudowne mozaiki. Nie można tu nie wspomnieć o tym, że w archeologicznych wykopaliskach w Pafos od 1965 roku uczestniczą polscy archeolodzy i mają na koncie sporo wspaniałych znalezisk...

Nic dziwnego, że miasto położone na styku trzech kontynentów, będące fascynującą mieszanką wielu kultur, religii oraz zabytków z różnych epok historycznych w 2017 roku uzyskało tytuł Europejskiej Stolicy Kultury!

TRUDNY TYDZIEŃ I ŚWIĄTECZNY WEEKEND

W tym tygodniu wszystko szło nie tak, jak to sobie wcześniej zaplanowałam. W poniedziałek mój synek wrócił ze szkoły z wysoką gorączką i kaszlem, w środę i czwartek usiłowaliśmy zaadoptować pieska ze schroniska i się to nie udało, a w piątek okazało się, że załatwianie pewnej ważnej dla mnie sprawy utknęło w martwym punkcie. Kieliszeczek słodkiej nalewki domowej roboty (podarowanej nam kiedyś przez sąsiada) poprawił mi nieco humor i sprawił, że po pięciu nerwowych dniach spokojnie zasnęłam i spałam aż do słonecznego sobotniego rana. 

Do południa trwała sobotnia gonitwa z czasem (zakupy, sprzątanie, gotowanie itp.), a wszystko po to, by potem zdążyć na ślub córki naszego znajomego.

Goście czekają w bardzo długiej kolejce, by pogratulować młodej parze :)

ZWIEDZAMY ZAMEK W KOLOSSI

Zamek w Kolossi usiłowaliśmy zwiedzić w 2012 roku, ale nie do końca nam się to udało. Christos, nasz syn, był wtedy mały, szybko się zmęczył i musieliśmy go na zmianę nosić. To zniechęciło nas do wspinania się na wyższe kondygnacje. Wtedy opuściłam to miejsce z bolącym i opuchniętym kolanem oraz z uczuciem niedosytu. Wiedziałam, że kiedyś muszę tu wrócić, by dotrzeć we wszystkie zakamarki tej niezwykłej budowli.

16 lipca br. po raz drugi przekroczyłam mury zamku. Wcześniej wnętrza świeciły pustkami, a teraz zapełnione były pracami malarza, Lefterisa Olympiosa.  Jego wystawa pt. Sokoły w Kolossi, inspirowana średniowiecznym Cyprem, dodawała pomieszczeniom tajemniczości i ożywiała obszerne komnaty. Krętymi, wąskimi schodkami wspinałam się na kolejne piętro, a następnie na blanki... Mrużąc oczy, spoglądałam przez otwory strzelnicze i rozmyślałam o historii tej średniowiecznej twierdzy...

fragment wystawy "Sokoły w Kolossi" autorstwa Lefterisa Olympiosa

NOBEL DLA ANASTASIADISA I AKINCI?

Rozwiązanie cypryjskiego problemu zbliża się szybkimi krokami. Przywódcy cypryjskich Turków i Greków spotykają się często i omawiają warunki zjednoczenia, które ma nastąpić po ponad czterdziestu latach od inwazji tureckiej i aneksji północnej części wyspy (około 1/3 terytorium kraju). Cypryjczycy (głównie uchodźcy z okupowanych terenów) oraz obcokrajowcy, którzy wspierają ideę zjednoczenia, organizują wiele akcji związanych z naprawą stosunków pomiędzy zwaśnionymi społecznościami – grecką i turecką. Na Facebooku i w tradycyjnej prasie co i rusz pojawiają się informacje dotyczące utworzenia nowego państwa. Na ile są one prawdziwe – pewnie niebawem się przekonamy. Jedni moi znajomi krzywią się na samą myśl o zjednoczeniu, inni – cieszą się z niego i zamieszczają na Facebooku złote myśli Atatürka*. 

Gazeta "Simerini": po lewej stronie Mustafa Akıncı, po prawej - Nikos Anastasiadis, a w środku - wysłannik ONZ

Nie wszyscy są zadowoleni z obecnych ustaleń, ale przecież wiadomo było, że prędzej czy później cypryjski problem zostanie jakoś rozwiązany, bo dotychczasowy stan rzeczy nie był korzystny ani dla strony greckiej, ani tureckiej, a i na arenie międzynarodowej kraj unijny z okupowaną częścią terytorium wzbudzał sporo kontrowersji i pytań o ostateczne rozwikłanie tej trudnej, a zarazem dziwnej sytuacji. Cypryjscy Grecy wnioskują za utworzeniem federacji (silny rząd reprezentujący dwa stany, które będą mieć wspólną flagę, godło i hymn państwowy) będącej kontynuacją obecnej Republiki Cypryjskiej. Cypryjscy Turcy chcą z kolei konfederacji (słaby rząd centralny i dwa silne rządy reprezentujące poszczególne stany) i utworzenia od podstaw zupełnie nowego państwa. Ponadto cypryjscy Grecy zażądali wycofania z wyspy wojsk tureckich, greckich i brytyjskich. Pojawiły się też propozycje nowej nazwy państwa: Zjednoczony Cypr lub Stany Zjednoczone Cypru. Trwają negocjacje dotyczące przekazania zagrabionej w czasie inwazji w 1974 roku ziemi i nieruchomości oraz ewentualnych odszkodowań.

Jest jeszcze jedna interesująca sprawa, o której napisano w „Financial Times”, a cypryjskie media szybko to podchwyciły: chodzi o Pokojową Nagrodę Nobla dla dwóch polityków, dążących do rozwiązania cypryjskiego problemu: Nikosa Anastasiadisa (prezydenta Cypru) i Mustafy Akıncı (przywódcy cypryjskich Turków). Zdaniem gazety ich kandydatury powinny być zgłoszone do tego prestiżowego wyróżnienia.

Gazeta "Simerini": o Pokojowej Nagrodzie Nobla dla Nikosa Anastasiadisa i Mustafy Akıncı

* Mustafa Kemal Atatürk - turecki polityk, pierwszy prezydent Republiki Turcji, reformator, twórca nowoczesnego, świeckiego państwa.

CHIROKITIA - KOLEBKA CYPRYJSKIEJ CYWILIZACJI

Słońce mocno przygrzewa i dobrze, że czasem pojawiają się chmury, niosąc ze sobą chłodny powiew. Jest sobotnie popołudnie, a my spacerujemy pomiędzy pozostałościami neolitycznej osady, zwanej Chirokitia.

NA RUINACH AMATHUS (10.10.2015)

Jest upalne październikowe popołudnie. Jedziemy samochodem przez skąpane w slońcu miasto. Mijamy strefę turystyczną, liczne hotele i restauracje, położone nad samym brzegiem morza i po kilkunastu minutach docieramy na obrzeża Limassolu. Amathus (inaczej: Amathunta) jest położone ok. 10 km od centrum naszego miasta. Zatrzymujemy się na małym parkingu. Tablice informują o tym, że jesteśmy tuż obok stanowiska archeologicznego. Po jednej stronie mamy lazurową taflę wody, po drugiej – ruiny starożytnego miasta-państwa. 

"DWA ODLEGŁE ŚWIATY"

Cóż wspólnego mogą mieć ze sobą: Chiny w czasie panowania starożytnych dynastii Qin-Han i Cypr pod rządami Rzymskiego Imperium? Bardzo wiele! Okazuje się bowiem, że – choć żyjemy w XXI wieku - w nawiązaniu dialogu i współpracy pomiędzy odległymi krajami i kulturami znaczenie może mieć też... archeologia.

MUZEUM ARCHEOLOGICZNE W LIMASSOLU

Bilet wstępu kosztuje 2,5 euro.

W tym tygodniu byłam w Muzeum Archeologicznym na wystawie zatytułowanej "Dwa Odległe Światy", o której napiszę w weekend. A tymczasem postanowiłam zamieścić zdjęcia zrobione w pozostałych częściach muzeum. Są tam eksponaty z różnych epok - począwszy od neolitu, aż po epokę romańską. Zapraszam na wycieczkę!

ZABYTKOWE KOŚCIÓŁKI W TROODOS (15 MAJA 2015)

Jeżeli bardzo się czegoś pragnie, marzenie ma szansę się spełnić. Czasem dotarcie do upragnionego celu wymaga poświęcenia czasu, energii, środków finansowych... Innym razem marzenie spełnia się nagle i nieoczekiwanie. W środę rano (13 maja) powiedziałam do męża:

- Ach, tak bym chciała w ten weekend pojechać znów w góry i wreszcie zwiedzić zabytkowe kościółki!

Wieczorem prowadziłam lekcję. Jeden z słuchaczy, Giorgos, z wykształcenia germanista, z zawodu przewodnik, zapytał, czy mam ochotę pojechać na wycieczkę z jedną z jego grup.

- Kiedy? – spytałam.

- Możesz jutro?

- Jutro nie mogę, niestety... – odpowiedziałam.

- A w piątek? – pytał dalej. Hm... W piątek były moje czterdzieste czwarte urodziny. Pomyślałam, że dla osoby uwielbiającej podróże taka wycieczka byłaby idealnym prezentem.

- A co będziemy zwiedzać? – dopytywałam jeszcze.

- Zabytkowe kościółki w Troodos – odparł Giorgos, a ja aż podskoczyłam z radości.

W piątek rano spotkałam się z grupą bardzo miłych turystów z Niemiec i razem udaliśmy się na wspaniałą wycieczkę, podczas której zobaczyłam niesamowite miejsca: cerkiewki – z zewnątrz niepozorne, ukryte na poboczu, w środku ozdobione freskami zapierającymi dech w piersiach. Mój znajomy pięknie o nich opowiadał. Z każdym z malowideł łączyła się fascynująca historia lub jakaś ciekawostka. Nie zdołam opisać tego wszystkiego. To trzeba zobaczyć na własne oczy! Zamieszczam tylko fotografie (większość zrobił Giorgos) i krótkie informacje o obiektach sakralnych (bazowałam na informacjach z książeczki o zabytkach, którą dostałam od przewodnika oraz na wiadomościach znalezionych w Wikipedii*). Zabytki należą do światowego dziedzictwa UNESCO. Polecam też mój filmik na moim kanale YouTube! 

Agios Nikolaos tis Stegis, usytuowany nieopodal miejscowości Kakopetria, został zbudowany w XI wieku. Jego wnętrze zdobią cenne freski (na zdjęciach poniżej).

W MECZECIE

Stary meczet w Limassolu mieści się niedaleko zamku, na mojej ukochanej starówce. Przechodziłam obok niego tysiące razy, ale nigdy nie odważyłam się tam zajrzeć, choć brama na jego dziedziniec zawsze stała otworem... Co mnie powstrzymywało?... Hm... Nie za bardzo wiedziałam, jak powinnam się w takim miejscu zachować. Bałam się też chyba trochę tego, że ktoś po prostu może mnie stamtąd wyprosić.